Wij, bij Tony’s Chocolonely, verwonderen ons dagelijks over de dingen in het leven. We stellen onszelf daarbij vaak de vraag hoe het precies zit, waarom iets is zoals het is en vooral, of het ook anders, beter, kan. Deze vraag stellen we ook aan anderen. Gastblogger Maurice Dekkers trapt af. Hij neemt ons mee in zijn bizarre gedachtegang over zoekmachines.

De zoekmachine van Google

Soms vergeet je wel eens iets. Je telefoon uitzetten in het vliegtuig bijvoorbeeld. Nu is mijn angst voor vliegen voornamelijk gebaseerd op het lot in handen leggen van techniek waar je eigenlijk niks van snapt. Daarom zet ik ook altijd braaf mijn telefoon uit. Niet dat ik precies snap waarom, maar omdat ik niet wil dat door mijn begrensde kennis 297 mensen verongelukken. Deze keer was ik het vergeten. Bij aankomst in de vliegtuighal ontdekte ik iets wonderlijks. Ik had een aantal smsjes gekregen tijdens de vlucht. “Welcome to Greece” en nog een aantal welkomstboodschappen van verschillende landen waar ik kennelijk overheen gevlogen was. Wonderlijk. Bijna net zo wonderlijk als die ene keer dat ik midden in het laatste restje oerwoud van Ghana werd gebeld door een upc medewerker dat ik mijn rekening niet had betaald voor een tv aansluiting.

Ik kan er met mijn hoofd niet bij, maar het is een feit. Ik ben bereikbaar. Voor iedereen. Maar begrijpen doe je het niet. Neem nou de zoekmachine van Google. Je probeert je voor te stellen hoe zo’n machine eruit ziet. Je refereert in eerste instantie aan de machines die je kent. De naaimachine, de boormachine, maar je weet ook onmiddellijk dat een zoekmachine iets heel anders moet zijn. Maar hoe groot is een zoekmachine of hoe klein? Is het daarom een zoekmachine? Een machine die zo klein is dat je ernaar moet zoeken?

Google had sinds gisteren een zoekmachine staan of liggen of hangen in China. Maar ze hebben hem of haar verplaatst naar Hong Kong. Omdat de chinezen dan zonder censuur van de overheid naar hartelust kunnen googlen. Nu ligt Hong Kong natuurlijk ook in China tegenwoordig. Zou het daarmee te maken kunnen hebben? Binnen Google bereik? Of kun je een zoekmachine voor de Chinezen ook in de oerwouden van Ghana neerzetten? Zodat de Chinezen daar, net zoals de ijverige upc medewerker mij wist te traceren, informatie kunnen vinden over het bijvoorbeeld immens populaire chat-roulette. Zodat zij ook kennis kunnen maken met andere culturen. Mensen die masturberen op een made-in-china Ikea stoel voor een made-in-china webcam.

Zo’n twintig jaar geleden leek het allemaal iets eenvoudiger. Bijna niemand wist wat er achter de muur gebeurde. Bij de communisten. En zij, die van achter de muur, wisten helemaal niks. Er stonden geen zoekmachines. Hooguit zoeklichten. Met mannen die als een machine waren geprogrammeerd om mensen neer te schieten die het waagde verder te kijken dan hun muur lang was. Nu zitten deze mannen als een machine te zoeken naar informatie op het net. Afkomstig van een zoekmachine. Waar dan ook. En ze zijn bang. Die Chinezen. Misschien wel omdat ze het niet begrijpen. Dezelfde angst die ik heb voor het vliegen. Want als je iets niet snapt ben je de controle kwijt. En om deze controle nu helemaal in handen te leggen van een zoekmachine van Google?

Het is gelukkig iets wat ik nog een klein beetje snap.

N.B. Wie is Maurice Dekkers?
Maurice is oprichter, bedenker en kritisch verslaggever van de Keuringsdienst van Waarde. Daarin streeft hij ernaar om misstanden binnen de productie van voedsel en andere consumentenproducten aan het licht te brengen.