Werken onder dwang. Geen geld voor gedane arbeid. Geen keuze om te vertrekken. Slavernij is niet van honderden jaren geleden. Het bestaat nog steeds in de zogenaamd ‘moderne’ vorm. Met name in West Afrika worden kindslaven gebruikt om soms meer dan zestien uur achter elkaar te werken op cacaoplantages. Niet makkelijk te herkennen als je zomaar een dorp of stad binnenloopt. Kinderen die meegelokt worden uit dorpen met beloftes van school en beter leven om vervolgens als huisslaafje te dienen of mee te werken op plantages. Ze hebben geen keuze.

En het bizarre is: deze chocolade, geplukt door slavenhanden, ligt gewoon in Nederland in de supermarkt! Bovendien is van veel producten onduidelijk op welke manier ze geproduceerd en verwerkt worden. En of er sprake is van (kind)slavernij.

2005 was het streefjaar dat kindslavernij en de ergste vormen van kinderarbeid in de cacaoindustrie de wereld uit moesten zijn. Dit stond opgesteld in het Harkin-Engel protocol. In dit protocol, een initiatief van congresman Eliot Engel en de Amerikaanse senator Tom Harkin, beloofden alle chocoladereuzen om een einde te maken aan slavenhandel en kindslavernij in de cacao-industrie in West Afrika.

Helaas. De Amerikaanse Tulane University deed tussen 2006 en 2011 onderzoek in opdracht van de Amerikaanse overheid en kwam tot de conclusie dat alle doelen niet zijn gehaald. En daarom blijft Tony’s Chocolonely strijden. Want elke dag dat slavernij nog bestaat, is een dag te lang.